Biografija šejha Ebu Ishak El-Huwejnija – 1. dio

ishakPreveo: Čolaković Sulejman
NJEGOVO IME I ROĐENJE:
On je: Ebu Ishak Hidžazi Ibn Muhammed Ibn Jusuf Ibn Šerif El-Huwejni El-Misri

Napomena: Ovo Ebu Ishak u njegovom imenu ne ukazuje na to da je on otac Ishaka, nego da je uvaženi šejh nazvao sebe ovim nadimkom povodeći se za ashabom Sa’d ibn ebi Vekkasom i imamom Ebu Ishak Eš-Šatibijem, rahmetullahi ‘aleyhima, koji su imali isti taj nadimak.
Šejh Ebu Ishak El-Huwejni se rodio u četvrtak, prvog dana mjeseca zu-l-ka’de 1375.g./h., što odgovara mjesecu junu 1956.g. po miladu, u selu Huwejn koje pripada okrugu Rijad i pokrajini Kefru-š-Šejh u Egiptu.

NJEGOVA PORODICA:
Uvaženi šejh se rodio u skromnoj seoskoj porodici koja nije poznavala ništa drugo osim  zemljoradnje, ali koja nije bila siromašna, niti bogata, već je bila umjerenog bogatstva. Njegova porodica je bila ugledna i poštovana od strane ostalih mještana zbog njihovog lijepog ophođenja prema ljudima i lijepog ahlaka njegovog oca, koji je bio oženjen sa 3  žene (šejh Ebu Ishak El-Huwejni mu je bio sin od zadnje žene, i bio je treći po redu od ukupno 5 njegovih sinova), i prirodno je bio sav okrenut  vjeri i volio je vjeru, kao i većina mještana tada. Sjeća se da je krađa proizvoda nastalih od pamuka bila poznata i raširena u to doba, pa je tako jedne prilike hodao pored njihove njive i opazio jednu osobu kako krade njihov pamuk, i nije mu preostalo ništa drugo nego da se sakrije od nje, ali ga je u međuvremenu ta  osoba primijetila i nije htio da je prestraši sve dok nije uzela šta je željela i pobjegla!

Nikada nije išao doktoru, osim kada se razbolio pred smrt i kada je bio primoran na odlazak. Preselio je na Ahiret u utorak 28.02.1972.g. po miladu.

NJEGOVO ŠKOLOVANJE:
Uvaženi šejh El-Huwejni je upisan u državnu (ne Al-Azharovu) osnovnu školu u susjednom selu (El-Vizarijja) do njegovog sela, udaljenom otprilike 2 kilometra od sela Huwejn. U njoj je proveo ukupno 6 godina školujući se, da bi potom prešao u naredni stepen školovanja, poznat kao pripravna ili srednja sprema, i to u gradu Kefru-š-Šejh (udaljenom od Huwejna 15 minuta autom), da bi odmah u svojoj prvoj godini školovanja počeo da piše poeziju, i tako sve do narednog stepena školovanja, tj. do početka srednje škole i naučnog odsijeka u okrugu Rijad.
Zbog velike udaljenosti između njegovog sela i grada Rijad iznajmili su (šejh El-Huwejni i njegova braća) stan u samom gradu, odlazili su u njega početkom sedmice zajedno sa  onim što bi im pripremila njihova majka, Allah je sačuvao, kao i sa pola džunejha/egipatske funte koju su dobijali od najstarijeg njihovog brata.

Potom, nakon završetka srednje škole, stvorila se rasprava oko toga šta upisati dalje, tj. koji fakultet upisati?! I tako se uvaženi šejh dosta vremena kolebao oko nekoliko fakulteta, sve dok najednom nije odlučio upisati odsijek za španski jezik na Fakultetu za jezike pri Univerzitetu “Ajnu-š-Šems” u Kairu, na kojem je prve tri godine bio među 3 najbolja studenta, da bi u četvrtoj godini malo oslabio, ali je na kraju završio fakultet sa konačnim odličnim uspjehom. Potom je imao želju da postane član akademije za španski jezik, da bi malo nakon toga zaista i otputovao u Španiju sa stipendijom od fakulteta, ali se na kraju ipak vratio jer mu se Španija, kao država, nije svidjela.

NAUČNO PUTOVANJE:
Dok je uvaženi šejh živio i stanovao na selu i u gradu, uopšte se nije vodilo računa o vjerskim naukama, kako s njegove strane, tako i sa strane njegove porodice, nego su poznavali samo osnovne stvari iz vjere, kao što su namaz… I tako je bilo sve dok uvaženi šejh krajem zadnje godine njegovog školovanja (sa 1974. na 1975. godinu) u srednjoj školi nije otputovao u Kairo da ponavlja gradivo kod svog brata. I tada je prisustvovao  džuma namazu kod cijenjenog šejha ‘Abdu-l-Hamida Kiška, rahimehullahu, u mesdžidu “Ajnu-l-Hajati”.

I najednom nađe on nakon namaza neku knjigu od šejha Albanija, rahimehullahu, koja se prodavala na trotoaru ispred džamije, a zvala se “Sifatu Salati-n-Nebijji mine-t-Tekbiri ila et-Teslimi keenneke teraha – Opis Poslanikovog namaza od početnog tekbira do predaje selama, kao da ga gledaš”, i uzeo je on nakon toga ovu knjigu da je prelista, ali kada je upitao za cijenu, bila mu preskupa (15 egipatskih funti), pa ju je ostavio i otišao dalje, sve dok nije naišao na neki njen sažetak u vidu skripte i kupio ga.

Potom ga je pročitao, i čim je završio sa čitanjem primijetio je da većina stvari koje narod radi u namazu, a koje su naslijedili od svojih očeva uključujući i njega samoga, su pogrešne i kose se sa ispravnim Sunnetom, pa je nakon toga odlučio da kupi tu izvornu knjigu (koja mu je na početku bila preskupa), i nakon što ju je kupio zadivio se šejhu Albaniju na načinu izlaganja knjige, kao i njenog samog uvoda u ovu tematiku, a koja je inače bazirana na autentičnom menheđu, tj. menheđu Selefi-s-Saliha. Šejh je tu knjigu zasnovao na govoru o obaveznosti slijeđenja Sunneta, te ostavljanju i napuštanju svega što mu se suprotstavlja i naravno, prenio je govor četverice velikana među imamima, da im se Allah smiluje, po kojem se oni odriču svega, i živog i mrtvog, što se suprotstavi Sunnetu!

I već tada mu je sva pažnja bila preusmjerena na hašije/margine/kratke napomene koje su se nalazile sa strana, poviš ili ispod samog teksta knjige, iako je u to doba bio potpuni džahil/neznalac za tu hadisku terminologiju koja se nalazila upravo u tim kratkim napomenama ili marginama same knjige. I ne samo to, to njegove nepoznavanje tih termina je potrajalo određeni period kada je i sam šejh El-Huwejni predosjetio naučnu veličinu autora te knjige, da bi na kraju šejh čvrsto odlučio i nanijetio da nakon svega toga počne sa učenjem ove nauke, tj. nauke hadisa.

Izredaše se dan za danom, šejh je u međuvremenu ušao na fakultet, a potom počeo i tražiti knjige koje su napisane u vezi ove nauke (nauke hadisa). Prva knjiga koju je šejh  pronašao bila je knjiga “El-Fewaidu el-Medžmu’atu fi el-Ehadisi el-Mewdu’ati” od imama Eš-Šewkanija, da bi se i sam šejh razočarao nakon što ju je pročitao, jer je uvidio da su mnogi hadisi, koje narod koristi u svom životu, ustvari nepotvrđeni hadisi od Poslanika, ‘aleyhi-s-selam. Nakon ovoga, sve mu se pomutilo i poremetilo u glavi, te mu je pokvarilo ugođaj i užitak sa džuma šejha Kiška, jer se nakon ovoga desilo da koji god hadis prođe kraj njega, u smislu da ga čuje ili pročita, on bi automatski posumnjao u njegovu ispravnost.

Čak je jednog dana, kada je bila džuma kod šejha Kiška, da mu se Allah smiluje, šejh Kišk spomenuo jedan hadis u čiju ispravnost je odmah posumnjao šejh El-Huwejni. Nakon toga, šejh je tražio taj hadis i pronađe on da ga je šejh Ibnu-l-Kajjim ocijenio slabim i obavjesti on uvaženog šejha Kiška o tome, na što mu šejh Kišk odgovori da je Ibnu-l-Kajjim tu pogriješio, a potom mu reče i par riječi koje su njemu bile od najvećeg poticaja da počne učiti hadisku nauku, kao i ostale vjerske nauke. Rekao mu je šejh Kišk tada: “O sine, prvo nauči nešto dobro, prije nego što to izložiš!” Potom je šejh El-Huwejni rekao: “Išao sam ispred šejha Kiška tako posramljeno i postiđeno, kao da me je horoz nakljucao! I nakon svega otišao sam od šejha Kiška, a bio sam ispunjen neopisivom željom i voljom za učenjem hadiske nauke.”

Potom je Ebu Ishak El-Huwejni počeo da se raspituje za šejhove koji bi ga mogli podučavati ovoj nauci ili ga barem uputiti nekome ko bi ga podučavao, da bi ga na kraju uputili šejhu Muhammedu Nedžibu el-Muti’iju, Allah mu se smilovao.

Onda je počeo da traga za što više i više knjiga, pa je tako naišao na prvih 100 hadisa iz knjige “Silsiletu-l-Ehadisi ed-Da’ifeti we-l-Mewdu’ati we Eseriha es-Sejji’ fi-l-Ummeti – Lanac slabih i lažnih hadisa, te njihov loš trag u Ummetu” od uvaženog šejha Albanija, rahimehullahu, da bi nakon toga primijetio da se šejh Albani u toj knjizi kocentrisao samo na one hadise koji su rašireni među narodom, a nisu ispravni/sahih.
I još je primijetio da ocjene hadisa kod šejha Albanija nisu iste, nego je za neke rekao da su “Munker – Odbačeni”, za druge da su “Batil – Ništavni”, za treće “Da’if – Slabi”, pa je tako počeo da istražuje ove pojmove i ovu hadisku terminologiju kako bi mogao sve ovo precizno razumjeti i razlikovati jedne ocjene hadisa od drugih.

Potom je upitao svog šejha, Muhammeda Nedžib El-Muti’ija, za ove termine, a on ga je uputio na knjigu “Tahte  Rajeti-s-Sunneti: Tebsitu ‘ulumi-l-Hadisi – Pod zastavom Sunneta: Pojednostavljenje hadiskih nauka”. Uzeo je šejh odmah ovu knjigu i iz njenih kratkih napomena/hašija je odmah spoznao hadiske termine, kao i imena sunnetskih i glavnih knjiga, iz kojih je ustvari i sam šejh Albani prenosio podatke.

Kazao je šejh: “Sa knjigom šejha Albanija, Allah mu smilovao, sam proveo oko 2 godine, i to su mi bile najkorisnije godine u sticanju znanja!”
Uvaženi šejh je u početnim etapama svog studiranja radio po dani u jednoj prodavnici u “Medinetu-n-Nasru” u Kairu kako bi se mogao izdržavati, dok je po noći učio, i zato su mu se sati spavanja pretvorili u svega 3 sata dnevnog spavanja!

Zbog prijeke potrebe za novcem, nije mogao da kupi sebi knjige koje su mu bile potrebne radi izučavanja, nego je tada išao u biblioteku “El-Mutenebbi” samo kako bi osjetio te knjige u svojim rukama ili kako bi ih prislonio uz svoj nos da im osjeti miris i pri tome bi brzo izlazio iz biblioteke kako njen vlasnik ne bi pomislio da je poludio, pa da ga istjera napolje ili pak da ne pomisli da je došao da kradom kopira neku od knjiga…

Izvor: alheweny.org
Za www.islam-iman.com – Preveo: Čolaković Sulejman, student fakulteta Šerijata na islamskom Univerzitetu u Medini Muneweri!

28. mart 2013.g. po miladu – 16. džumade-l-ula 1434.g./h.

Komentari

komentara